ایرانی تبار
مهدی جان گرتو راضی شوی از من همه روزم عرفست نامه ای گر شود از سوی تو امضا کافیست
...سال ۱۳۷۵صبح توی محل کارم مشغول کارم .یه آقایی از در وارد میشه میاد پیشم سلام میکنه .سرمو بالا اوردم گفتم : علیک. بفرما.خودشو معرفی کرد وگفت:من کارمند دفتر نمایندگی ایران توی کشور الان یادم نیست (یه کشور آفریقایی )هستم. بعد یه کارتن بسته بندی شده نشونم داد گفت این کارتن مال هم کارمه برا خانوادش فرستاده ولی من عجله دارم میخوام برم شهر خودم اینم آدرس وتلفن خانوادشه شما لطفا زنگ بزنید بیان ببرن ورفت.منم به شماره هه زنگ زدم وموضوع رو گفتم خانمی پرسید آدرس بدید بیایم. بعد از یک ساعت یه خانمی اومد گفت من اومدم کارتنو ببرم. کارتنو براش آوردم بسته بندیشو باز کرد توش پر از میوه های خارجی اونم گنده مثل آناناس-موز-نارگیل-وچیزی که تا اون موقع نمیشناختم انبه بود از هر کدومش چندتا بهم داد و بعد از تشکر کارتنو برداشتو رفت.وما هم تا مدتی دنبال راههای مصرف انبه با اون سرگرم بودیم.میوه جالبیه امتحان کنید. پایان خدایا شکرت یک صبح جمعه ای که دلم ازهمه گرفت حال ندبه ام بده در دل توشور کن مهدی بیا به خانه ی دل حرف دل شنو این دل ببین و دعا در قنوت کن شایسته نیستم که شوم هم کلام تو این دل اسیر توست به حرفش تو گوش کن بایک هزار امید به در دوختم نگه تا وا کنی و بیایی نشد عبورکن ماه ربیع آمد و ولادت شده قریب مهدی شده امام امید رو سپند دود کن هردختری پسری قصد ازدواج کرد هم شان و کفو او به مزاقش تو جور کن هرکیدو خدعه ای که عدو در سرش بود از رهبر و نظام بلا را تو دور کن در خلوت وسکوت مزارم که ظلمت است لختی بیا و مرا غرق نور کن یک مشتری که پوزه ی دشمن زند به خاک خواهان نفت ما شود آن را تو جور کن سوگند به مادر پهلو شکسته ات دوران غیبت خود کوته و ظهور کن خدایا شکرت یک نخ از جامه احرام تو مارا کافیست نه که مارا همه ی خلق جهان را کافیست باسلام راستی شما میدونی نقطه یا نقاط عطف توی زندگیت کدوماست؟ خب معلومه.حالا که بزرگ شدی چند تا رو خودت میدونی. .ولی از نقطه عطف زندگی توی بچگی شاید چیز کمتری بدونی.حالا باهم یه مروری می کنیم. -تولد نوزاد توی خیلی ازخانواده ها یکی از این نقاطه. -بعضی خانواده ها دندون درآوردن نوزاد رو هم یه نقطه عطف می دونن.و این بقدری مهمه براشون که عمه و خاله نوزاد هی قربونش میرن.البته طبق یه قانون نانوشته هم بابا دیگه باید یه نون اضافه بخره. بعضی ها راه رفتن بچه براشون یه نقطه عطفه مثل خود ما که وقتی پسرمون راه افتاد کلی ذوق کردیم وخوشحالی(چون با کمی تاخیر بود). -بعضی ها هم قبول شدن توی دانشگاه و یه رشته عالی و پول ساز و... -شاید خیلی ها ازدواج رو جزءبرترین نقطه عطف زندگیشون بدونن. . . ...با همسر جان داشتیم خونه رو آب و جارو میکردیم .تمیز کاری و جابجایی داخل خونه و... منم رفته بودم روی صندلی وداشتم پنل(panel)کولرو با دستمال تمیز می کردم.قرار بود تا ساعاتی دیگر حدود ساعت ده صبح توی خونمون مراسم عقد برگزار بشه وخونه ی ما هم پذیرای بعضی از مهمونا بود. مشغول کارا بودیم که در هال باز شد و آبجی وارد شد تا منو دید بالای صندلی یه هو گفت دیگه بسه. تمیز نکنید.با تعجب گفتم براچی آبجی؟گفت "دایی هاشم* فوت کردن.دیگه همه چی تموم شد. دیگه نفهمیدم.اومدم پایین ورفتیم پیش مادر.غوغایی شده بود همه گریه میکردن. دایی که یک روحانی قابل احترام برای تمامی فامیل و دوستان وآشنایان بود از دنیا رفت.قرار بود به عنوان عاقد که محرم دختر بود توی مراسم عقد شرکت کنه. خیلی از هم سن وسالای خودمون از فامیل که خواستند ازدواج کنندونقطه عطف جدیدی توی زندگیشون رو شروع کنن خاطرات خوبی از دایی دارن. تصور کنید عاقد محرم دختر باشه و بیاد پیش عروس با اون هیبت و ازش وکالت بگیره تا اونو به عقد همسرش در بیاره و چه بسیار زوج هایی که دایی هاشم یک روحانی برجسته با سجایای اخلاقی خطبه عقدشونو خوندن و براشون دعا کردن. و افسوس که چند سالیه این گوهر گرانبها که به نظر من چهره ماندگاری در فامیل ماست در بین ما نیست وما با خاطرات آن بزرگوار از ایشان یاد میکنیم. روحش شاد ودرجاتش متعالی
خدایا شکرت ...گل نرگس به جمالت نازم گوهر مهر تو مارا به دو دنیا کافیست سلام مواد لازم برای پست جدید -پسر ودختر جوان عقد کرده هر کدام یک عدد -دو شهر با فاصله دور از هم(حدود۸۰۰کیلومتر)وبافاصله از شهر اهواز -محل کار یک عدد -محل خواب(خوابگاه)یک عدد -دفتر مخابراتی یک عدد با پرسنل مربوطه -خطوط مخابراتی و تلفن وپست وخوش برخوردی و...به میزان لازم ...بعد از اتمام درس دانشگاه به جهت ملاحظه پاره ای مسایل تصمیم گرفتم که از طرح ۵/۴برای انجام تعهد خدمت استفاده کنم و یکی از شهرستانهای اطراف اهواز را انتخاب کردم. نامه معرفی را از مرکز گرفته و به شهرستان مورد نظر رفتم.به زودی متوجه شدم که در این شهرستان تنها یک محل کار برای من وجود داردو من تنها کارمند آن میباشم.کارم را شروع کردمو به سرعت به محیط کار وشرایط آنجا عادت کردم. از شنبه صبح تا پنج شنبه صبح در شهرستان بودم وظهر پنج شنبه به اهواز می امدم تا روز شنبه صبح. چند ماهی گذشت.کم کم بحث ازدواج پیش آمدو روند خود را طی کردومن شدم همسر دختر خانمی که او هم در یکی از شهر های دور از اهواز مشغول درس خواندن بود.وما شدیم زن وشوهر جوان عقد کرده. محل استراحت من خانه ای بود که علاوه بر من یک دندانپزشک و یک بهداشتکار دهان ودندان "یک دارو ساز ویک روانشناس ومعلم کودکان استثنایی که همگی آنها مجرد بودند زندگی میکردیم و من بین انها تنها متاهل بودم. جناب روانشناس صاحب یک دوچرخه بودکه برای رفت وامد مسافتهای کوتاه از ان استفاده میکرد. تنها ارتباط من با همسر جان فقط از طریق نوشتن نامه ویا رفتن به دفتر مخابرات وتلفن زدن به محل خواب (خوابگاه)دانشگاه بود.که خود ماجرایی داشت. بساط نوشتن نامه براه بود ومن یا فرستنده بودم ویا گیرنده.ولی ارتباط تلفنی فرق میکرد.فقط میتوانستم تا ساعت ۱۰شب با خوابگاه تماس بگیرم وصحبت کنم. لذا یک شب در میان کار من شده بود دوچرخه سواری از خانه تا دفتر مخابراتی و ثبت نام و منتظر ماندن تا تلفن وصل شود.گاهی انقدر معطل میشدم که زمان می گذشت و ارتباط وصل نمیشد. یه شب که خیلی توی دفتر مخابرات معطل شده بودم ولی تلفن خوابگاه اشغال بود پرسنل دفتر گفت بشین الان برات یه کاری میکنم . او با تلاش زیاد از دفتر خودشون به مخابرات اهواز زنگ زد به اونا گفت که مخابرات شهر مورد نظرو وصل کنند واوناهم به مخابرات دانشگاه وصل کردند و او نا هم به مرکز تلفن خوابگاه و او ناهم داخلی مورد نظر که دیدن مشغوله .رفتن رو خط داخلی و به اون که داشت صحبت میکرد گفته بودن زودتر قطع کنه و اینجوری من تونستم صحبت کنم. صحبت من که تموم شد اومدم پیشش وچون منو دیگه شناخته بود بهم گفت:مخابرات در خدمت زوج های جوان. خدایا شکرت شکر خدا که با همه بی لیاقتی دلهای ماست جای تو یا صاحب الزمان تهران بزرگ سلام سید شهید توبزرگتر از آن بودی.چرا که توانستی بزرگترین آرزویت را در دستان کوچکت در مقابل چشمانت قراردهی و به معبودی که بزرگترست از هر چه که تصور شود عرضه داشتی:اللهم ارزقنا توفیق الشهاده . آری اینها را شنیدیم از همسرت که خدا میداند چقدر همدیگر را دوست داشتیدآنگاه که بغضش ترکید در مقابل نگاهش به تصاویر تو بر در و دیوار منزل. حسادت میکنیم .آری.چند سال از جنگ میگذرد. مردانی بی ادعا در این تهران بزرگ میگردند و درهای کوچکی را پیدا میکنند و باز میکننددرها را به سوی جایگاهی که مصداق عند ربهم یرزقون شوند. تهران از آنجهت بزرگ باشد بهتر است که مردانی چون تهرانی مقدم و شهریاری و احمدی روشن را در خود پرورش داده؟یا بزرگ است چون خطوط متروی آن زیاد است وبزرگراه زیاد دارد؟ بزرگ است چون مقام عظمای ولایت "نور چشممان" را چون نگینی در بر گرفته؟یا بزرگترین مراکز خرید در آن قرار دارد؟ زمین آن عظمت و بزرگی دارد چون مرقد پیر مراد عاشقان در آن قرار دارد؟یا مکانیزه ترین سیستم کنترل عبور و مرور در آن می باشد؟ و... آری تهران بزرگ هیچ میدانی اگر نبود این ارزشهای والا تو به چه می ماندی؟... خدایا شکرت گفته بودم چو بیایی غم دل با تو بگویم چه بگویم که غم از دل برود چون تو بیایی باسلام داشتم فکر میکردم بین چند تا موضوعی که توی ذهن دارم کدومشو بنویسم یهو به ذهنم رسید از خوانندگان کمک بگیرم پس لطفا از بین عنوان های ذیل یکی رو انتخاب کنید تا بعد از ماه صفر بیشترین انتخاب رو بنویسم. ۱-چهره ماندگار ۲-تو هم میرسی ۳-این کجا و ان کجا ۴-مخابرات در خدمت زوج های جوان خدایا شکرت هر یوسفی که یوسف زهرا نمی شود فراق یار آنگه که خبر آمد آن یار حبیب آمد این سینه پر از غم شد فکر رخ یار آمد آن کس که نهار و لیل دایم پی کاری بود اینک نبود لایق با حال نزار آمد من بر سر بالینش با حال فغان خود دیدم که رضا وصبر بر دست و زبان آمد با آن همه درد و غم حال همه را پرسید این نکته مرا خوش داشت شکرانه به جا آمد هر کس که مرا می دید امید به من می داد این دل خوشی من بود پیغام شفا آمد سردار سپاه حق دیگر نبود رنجور او در پی همرزمان با شور و ولا آمد از قافله یاران سخت است به جا ماندن از قافله یاران بانگ جرسی آمد پیوست به یارانش همراه و عزیزانش این سید ما هم رفت افغان به سما آمد مادر پی فرزندش با حال نزاری گفت فرزند شفاعت کن روزی که حساب آمد یاران چه غریبانه رفتند ازین خانه زهراست میان ما مادر به عزا آمد از غصه دلم خون است سید گل و گلگون است سید که کنارم نیست دنیا به چه کار آمد یاد شهدا اینک فرض است برای ما راه شهدا باقی ست پر رهرو و کار آمد امید به آن داریم بینیم جمال یار هر جا نظر افکندم سید به کنار آمد تقدیم به روح سردار شهید سید محمد علی موسوی شوشتری دیدین وقتی چند نفر (دوست یا خواهر برادر)قراره چند ساعت پیش هم باشن سریع مثل هفت تیر کشا گوشیاشونو از نیام درمیارن یکی هم میگه بلوتوثا روش؟. بساط آنو آفو اسم گوشیت چیه وحسن کچل کیه؟پشه ناقلا کدومتونید؟و...پهن میشه وهمه به امر صادرات و واردات بلوتوث میپردازن. روز جمعه (قبل از اربعین)بعد از تمام شدن روضه خونه دایی سید دم در خونه دور همی کوچیکی تشکیل شد از پسر دایی ها وپسر خاله ها ی هم سن وسال خودم ولی خبری از گوشی وپیامک و فوق الذکر نبود . یکی از پسر دایی ها چند تا عکس ناب آورده بود از چندتا انسان ناب . هر کی رد میشد و کله های حلقه زده دور هم رو میدید میومد نزدیکمون . عکسای خودمون بود با چند تا از بچه های دیگه .هرکدومشون دنیایی از حرفو خاطره رو زنده کرد. نه یه بار ودو بار بلکه چندین بار عکسا بینمون گشت .آخه دیدنشون وتداعی مکان عکس وسال عکسبرداری دیالوگ قشنگی رو بین بچه ها راه انداخت.اون بچه های قدو نیم قد حالا شده بودیم بابای بچه های قدو نیم قد.خیلی هارو شناختیم چندتا رو هم شک داشتیم ولی... دنبال چندتا بودیم مثل اینکه دل هممون براشون تنگ شده بود.احساس میکردی هرکی اسماشونو میگفت حسرت نبودشون تو نگاه وکلامش موج میزد.عدنان اولین وبیشترین توجه رو به خودش جلب کرد پسر دایی گفت این عدنانه میدونید این عکس کجاست؟من که یادم نبود؟گفت:زمین (اچ).کلی خاطره از این زمین یادمون اومد.(شماخواننده گرامی میدونید زمین اچ چیه وکجاست؟) دنبال عکس علی گازرپور بودیم نبود.عباس حاجیان نبود.چندتا دیگه گشتیم نبود .دست آخر پسر دایی نتیجه گیری اخلاقی کرد که:هر کی تو این عکسا زیاد هستش شهید نشد واینا که نیستن همه شهید شدن.همه لبخند زدیم ولی یه جورایی راست میگفت.علی وعباس وعدنان از همه کمتر بودن یا نبودن.یاد این عبارت افتادم که:اگر میخواهی مشهور شوی گمنام باش واگر میخواهی گمنام شوی مشهور باش .این جریان که شاید سی تا چهل دقیقه طول کشید چنان بهجت وسروری در دلمان افکند که بلوتوث بازی امروزی هرگز. ...وجمع ما امروز با عکسهای قدیمی پلی زد به روزگاری که :یاد بان آن روزگاران یاد باد. ورودتون به این جا رو خوش آمد میگم .محلی برای نوشتن هر مطلب پیشنهادی یا انتقادی محدود.باشد که مخاطب پسند کند ومقبول افتد. روز اربعین رو تسلیت میگم وعزاداریهاتون مورد قبول حق.
*حجت الاسلام حاج سید هاشم حسن زاده(ره)
| Design By : Pichak |
